America del Sur 2008-2009

Check: http://floridacaribbean2010.travellerspoint.com/

EDIT 06-12-2009
Sinds lange tijd weer ff op mn blog aan het kijken. De filmpjes maakten de boel wel erg traag dus die moet je maar ff in mn profiel opzoeken.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Chicos y chicas!

Het duurde even om de filmpjes met geluid werkend te krijgen, maar het converteren is gelukt. Hier dan de “movies” die we tijdens onze reis hebben gemaakt. Enjoy!

Chiao!
Martijn

De tweede dag in Buenos Aires lekker wandelen door deze super stad!

Een bezoekje aan het beroemde café Tortoni kon natuurlijk niet achterwege blijven.

Met onze (2e ) huurauto aan het touren door de quebradas in het mooie noorden van Argentinië.

Onderweg hadden we tijdens de lunch een gratis privé concertje!

Toen ik in Bolivia aan het touren was over Salar d’Uyuni heeft Joop een bezoekje gebracht aan de oude mijnen in Potosí.

Met de kerst zaten we in Sucre en hebben we getracht eten uit te delen aan de armen, maar dat werd toen letterlijk uit onze handen gerukt…

Op kerstochtend kwam er nog een bandje wat muziek spelen voor ons leuke hostel 

Tussen kerst en oud & nieuw zijn we naar de hoofdstad La Paz gegaan. Lekker gerelaxed!

Daarna was het tijd voor de oude stad van de Inca’s: Machu Picchu. Fantastisch! ’s Ochtends was het alleen maar aan het regenen hoog in de bergen…

Maar ’s middags klaarde het op en brak de zon door. Geweldig uitzicht!

En alweer het laatste filmpje. Zonsondergang op onze laatste avond in Lima.

De eerste week in Nederland is alweer een feit... Een dubbel gevoel is nog steeds wel erg aanwezig. Héérlijk om iedereen weer te zien en je eigen bed na bijna twee maanden is toch ook wel erg fijn. Maar het is ook wel weer erg wennen. Werd van de week wakker en dacht "oh Joop is al opgestaan" en kwam toen tot de bittere conclusie dat ik niet in een Peruaans hostel wakker werd maar toch echt weer in mijn eigen slaapkamer in Amsterdam was. En het weer hier hè... Evengoed snel gegaan de eerste week hier. Maandags uitgeslapen, dinsdags op kraamvisite geweest en Sanne vastgehouden! Zo zoet! (zie foto hieronder) Woensdags wederom lang uitgeslapen en donderdags en vrijdags weer tweedaagse cursus en gisteren surpriseparty voor Ramon die de respectabele leeftijd van 30 heeft bereikt!

Tijd voor nog een verslag van de laatste dagen in Zuid-Amerika.

Nadat we conders hadden gespot in Colca Canyon zijn we met de bus vanuit Arequipa naar Ica gegaan en vandaar met de taxi naar Huacachina. Daar hebben we heerlijk vier dagen gerelaxed in de oase. Lekker uitslapen, boeken lezen, zwemmen in het zwembad, spelletjes Catan (Joop begint het inderdaad al wat beter te leren want te tussenstand staan inmiddels rond de 10-3 geloof ik ) lekker eten, wijntjes drinken en vooral heerlijk genieten de laatste dagen!

Het sandboarden was super gaaf!! Met een buggy hard over de duiden scheuren en dan met een board naar beneden zoeven! Staand naar beneden hebben we een paar keer geprobeerd maar al snel bleek dat we daar meer oefening voor nodig zouden hebben. Omdat we toch vooral veel snelheid wilden maken gingen we op onze buik liggend op het board naar beneden. Mijn bijna 2 meter lange aerodynamische lichaam gaf me de meeste snelheid dus ik schepte bijna nog iemand uit onze jeep die voor mij naar beneden was gegaan en niet snel genoeg aan de kant ging.

Omdat we niet echt positieve verhalen over Lima hadden gehoord van andere reizigers hadden we besloten om maar één nachtje in Lima te slapen voordat ik in het vliegtuig zou stappen en wat langer in de woestijn te blijven. Op vrijdagochtend was het toch echt zover en gingen we met de bus naar Lima. Kan nou niet zeggen dat we daar heel erg naar uit keken. Na aankomst op de busterminal hebben we een hostel gezocht en toen zijn we een beetje gaan shoppen in een groot winkelcentrum, gebouwd in de rotsen aan de atlantische oceaan en hebben we de film El Sustituto (Changeling) in de bios gezien. Mooie bioscoop trouwens met bediening. Dus we hebben van de indrukwekkende film genoten met biertjes en Pisco Sour.

Toen ff een wijntje in het hostel en door naar het Marriot Hotel. Heerlijk en veel te duur gegeten en daarna het Marriot casino in om een poging te wagen wat geld terug te verdienen. Het Holland Casino verlaat ik tot op heden altijd met winst maar in Peru was het geluk mij minder gezind dus mijn 200 soles (ongeveer 50 euro) heb ik in het casino achtergelaten. Gelukkig waren de biertjes en wodka's gratis en had Joop 2 sol winst! Een uur of drie 's nachts hebben we het Marriot gedag gezegd en gingen op weg naar ons eigen "luxe" (overpriced) hostel. Mijn laatste nachtje slapen van deze geweldige reis begon nu toch echt. Als het einde nadert lijken die twee maanden ineens voorbij te zijn gevlogen...

Zaterdagochtend werd ik misselijk en een beetje licht in mn hoofd wakker. Ik vind het nooit leuk om weer naar huis te gaan als ik op vakantie ben maar ditmaal kreeg dus zowaar een beetje lichamelijk klachten. Het is straks zover.. Het was lekker zonnig weer dus nadat ik alvast even online had ingecheckt (plaatsje bij de nooduitgang!) en mijn boarding passes had uitgeprint, zijn we lekker in het zonnetje op een terrasje gaan ontbijten/lunchen. 's Middags rond een uurtje of vijf met de taxi naar het vliegveld. Was nog een aardig ritje door de stad. Geen leuke stad. Mijn mening werd wellicht ook beïnvloedt door mijn eigen genmoedstoestand, maar overal zie je hoge hekken om de gebouwen, huizen, hotels etc. en de taxichauffeur doet zelf alle deuren op slot tijdens het rijden.. Op het vliegveld heeft Joop alvast zijn ticket naar Iquitos gekocht voor de dag erna en we hebben wat gegeten bij de Mc. Toen was het tijd om naar de douane te gaan. Lood in mn schoenen... Nog een knuffel en toen heb ik mezelf maar door de deur gesleept. Vreselijk zo afscheid nemen... Heb me maar op het vliegen en inchecken geconcentreerd. Nog ff een paar flessen drank en een luchtje gehaald en netjes op tijd ging het vliegtuig richting Madrid. Ik heb een slaappil genomen en goed geslapen de hele vlucht. In Madrid overstappen en daar moest ik mn tax-free aankopen uit Lima zowaar inchecken voor in het vrachtruim! De ingesealde drank mocht niet mee als handbaggage. Nog geen vijf minuten in Europa en gelijk weer 10 euro armer! Grr.. Ietsje vertraagd geland op een regenachtig Schiphol. De kou was in de gate al te voelen. Brrr... Toen ik op mijn bagage aan het wachten was belde Joop nog even om te vragen of ik goed was aangekomen. Schatje hè?! Hij ging een uurtje of wat later met het vliegtuig naar Iquitos.

Met bagage de douane door en ineens een hoop gefluit en gejuich! Daar stonden mn ouders, Marcel, Marga, Ramon, Roosje, Charlotte, Enrico, David, Inge, Sander en Klaartje! Wat een ontvangstcomité! Ik was echt met stomheid geslagen en compleet verrast. Was geloof ik ook wel van mn gezicht af te lezen. Zo leuk!! Mams had lekker boerenkool en erwtensoep meegenomen dus dat hebben we thuis lekker gegeten! Hollandse winterkost Welkom thuis! Lijkt wel of ik lang ben weggeweest! Oh ja... dat is ook zo! Geweldig ontvangst op Schiphol, lieve mailtjes en sms'jes. Dat doet, zeker ook zo na het afscheid in Lima, erg goed!!

Het was een fantastische reis!!!! Wat is Zuid-Amerika mooi! Héél veel gezien en gedaan en natuurlijk vooral samen heerlijk genoten! (de foto's komen later)

Joop, afgelopen weken waren super lieffie! Geniet van de komende tijd en we zien elkaar snel weer in het dan inmiddels wat warmere NL! Te quiero!

Hasta la proxima,
Martijn

Heerlijk wat een weertje was het in Arequipa. Weer lekker volop zon, mooi hostel met dakterras, top! Na alle hoogtes is dit weertje een welkome afwisseling! In Arequipa zijn we een dag of 2 gebeleven en hebben toen een heuse 4x4 pick-up gehuurd en zijn daarmee twee dagen door de Colca Canyon wezen crossen en hebben daar veel condors gespot! Prachtige omgeving ook! Gisteren zijn we in Huacachina aangekomen waar we lekker de rest van de week relaxen (en vandaag sandboarden over de sanddunes!) en dan eind van de week door naar Lima.

Ziet er vervelend uit, of nie??

Hasta luego!
Martijn

Hoi lieve Kasper en Marieke,

Onwijs gefeliciteerd met jullie dochtertje!!! Heerlijk lekker samen genieten de komende uren, dagen, weken en jaren en hééél erg veel geluk met z´n 3-tjes!

Tot snel!!!!

Liefs,
Joop & Martijn

Voor de andere blog-lezers: Sanne Sophie de Vos is op 11 januari 2009 om 14:22 uur geboren en weegt 3420 gram schoon aan de haak!!

Hoi allemaal,

De dagen vliegen voorbij! Het is vandaag alweer 6 januari! Nog maar anderhalve week te gaan en dan weer richting het koude NL... Nog niet echt veel zin maar goed duurt nog even. Hoorde trouwens dat het 18 graden aan het vriezen is ´s nachts?!?!

Even een kort resume van de afgelopen weken. Nadat we Buenos Aires hadden verlaten zijn we naar Cordoba gegaan. Hebben daar een paar dagen doorgebracht. Leuke stad! Daarna zijn we overdag met de bus naar Tucuman gegaan. Was een mooie route en bloedjeheet; 37 graden in de schaduw! Nadat we onze prachtige (2e) auto hadden opgehaald in San Miguel de Tucuman hebben we dus een heerlijk weekje door het noorden van Argentinie gereisd. Van Tucuman naar Tafi del Valle, Quebrada de Cafayate, het pittoreske Cachi, Salta, San Lorenzo, Tilcara, Humahuaca en Jujuy. Was erg mooi!!! En natuurlijk super flexibel met de auto.

Daarna zijn we bij La Quiaca de grens overgegaan naar Bolivia. Daar heb ik Joop voor een paar dagen achtergelaten en heb toen een 3-daagse tour gedaan over de altiplano in het zuidwesten van Bolivia. Van Villazon ging ik met de trein naar Uyuni. Daar samen met 2 meiden uit Amsterdam, een Belg en 2 Zweedse jongens touren in een jeep. Gelukkig ben ik lang dus ik had de mooie plek voorin naast onze gids/kok/chauffeur. Waren werkelijk fantastische dagen! Van de grootste zoutvlakte Salar de Uyuni, naar vulkanen, prachtige lagunas, met zonsopgang zwemmen in een warmwaterbron terwijl de flamingo´s een stukje verder in het water staan, geisers en veel prachtige natuur!

Van Uyuni ben ik (met die ene bus..., zie verhaal onder) naar Potosi gegaan en heb daar lekker 2 dagen gerelaxed en ben toen door gegaan naar Sucre waar Joop al was. Daar hebben we lekker samen kerst gevierd. Het bleek traditie dat op de plaza op 1e kerstdag eten en dergelijk aan de armen wordt uitgedeeld. Wij hadden samen met Graham, Neil en Christien bedacht om hier aan mee te doen. Ff shoppen op de mercado: rijst, pasta, zeep speelgoed, snoep en weet ik wat meer.

´s Avonds pakketjes gemaakt om uit te kunnen delen. Nou van netjes uitdelen kwam weinig terecht. We werden letterlijk bestormt door een paar honderd mensen en kinderen en waren in 20 seconden van onze spullen af... Verder met de kerst heerlijk gegeten en ontspannen. Oh ja, ik heb een mooi schaakspel en een Argentijnse vlag gekregen van de kerstman!

Van Sucre zijn we met de bus doorgegaan naar de hoofdstad La Paz. Dit was werkelijk de meest verschikkelijke busreis ever... Nu is het standaard dat ouder en kind of twee kinderen samen op één stoel zitten (lekker knus...) maar deze bus tochte ook aan alle kanten! En dit was de nachtbus en dan wordt het op zo´n 4 kilometer hoogte ´s nacht wel erg koud! We hebben zitten rillen in de bus en kwamen verkleumd en ijskoud aan in La Paz. De hoogstgelegen hoofdstad ter wereld en dat merk je... De stad ligt in een dal dus de straten stijgen en dalen flink dus na een klein blokje om ben je al bekaf. Ik vond het geen bijzondere stad maar toch heeft het ook wel weer wat. Daar hebben we een bezoekje gebracht aan de gevangenis. Er wonen ongeveer 1500 gevangen al dan niet met hun gezin wat er vrijwillig en uiteraard tegen betaling verblijft. Alleen bij de ingang is politie, binnen helemaal niet.

Dus hups nadat we 250 bolivianos in een schimmig kamertje hadden betaald en een nummer op onze pols geschreven kregen van de officiele politie (alleen met dat nummer kwam je weer buiten dus geen handen wassen komende uren!) gingen we met onze gids (eveneens gevangene) en bodyguards op pad door de verschillende secties van de gevangenis. Hele aparte ervaring was dit!

Toen vonden we het wel weer tijd om Bolivia achter ons te laten en zijn we met de bus naar Peru gegaan. Eeerste stop: Cuzco, de hoofdstad van het oude Inca-rijk. Erg mooie stad! Hier hebben we dus oud en nieuw gevierd. Geel is de kleur van het nieuwe jaar dus overal hingen gele balonnen en mensen gingen in het geel gekleed, etc. En om 0:00 rent iedereen 6 rondjes om de plaza. Hups wij dus ook naar buiten (poncho aan want het goot van de regen...) en meelopen maar! Er werd gelukkig vuurwerk verkocht en de verkopers hadden al snel door dat ze bij ons wel wat konden slijten dus we hebben aardig wat afgestoken!! Er hing een hele uitbundige stemming en sfeer van met z´n alleen het nieuwe jaar vieren. Wat een feest!! Dat was ook wel te merken aan de zwaarte van ons hoofd op nieuwjaarsdag... Na een nodige hersteldag zijn de we dag erop wezen paardrijden in de bergen van Cuzco en hebben we wat ruines bezocht.

De dag erna was het tijd voor onze tour naar Machu Picchu! Van Cuzco met de taxi naar Ollantaitambo en daar met de trein naar Aguas Calientes. Om 04:00 ging de wekker en om 05:00 stonden we in de rij bij de bussen zodat we voor zonsopgang en voor dat de wolken zouden optrekken op Machu Picchu zouden zijn. Gelukkig hadden we de ergste regen van de hele vakantie... De rondleiding was dus nat. Maar het had ook wel wat moet ik zeggen. Prachtig om te zien hoe die oude Inca stad na 400 jaar nog zo gaaf is en door de regen kon je zien hoe de afwatering nog perfect werkte! Na de rondleiding met de gids zijn we naar beneden gegaan om op te warmen. Ff gegeten in Aguas Calientes en om 13:00 met een stralend zonnetje wederom naar boven. Wat een uitzicht en hoe prachtig om die stad zo in de bergen te zien liggen!! Met geen pen te beschrijven...

Na een nachtje in Ollantaitambo te hebben geslapen (en Joop een schorpioen heeft geplet...!) zijn we gister in Cuzco in de bus gestapt en zijn we nu in het warme Arequipa aangekomen. Heerlijk weer lekker warm weer!!

Valt natuurlijk nog veel en veel meer te vertellen maar dit waren de laatste weken in a nuttshell. Later meer!

Abrazos,
Martijn & Joop

Hoi allemaal,

Vanaf een zonnig (troost je, gisteren was het koud en regenachtig) Cusco in Peru willen we jullie allemaal een fantastisch nieuwjaar wensen!! We wilden vanmiddag vuurwerk gaan kopen maar dat hebben ze hier niet .... Steek dus aub wat voor ons af want wij kunnen niet tot drie uur vannacht vuurwerk afsteken.... (Alex en Ramon we rekenen op jullie )

Hopelijk wordt 2009 nog beter dan 2008! Een jaar met succes in je werk, fantastische reizen, avontuurlijke vakanties, veel financiele meevallers, geweldig veel liefde en geluk, een blakende gezondheid, gezellige avondjes met je vrienden, lekker eten en drinken, gezondheid en geluk voor je gezin en je familie en nog veel, veel meer leuke dingen!!!

Gelukkig nieuwjaar!!!

Groeten van Joop en Martijn

Lieve papa´s, mama´s, zussen, broer, vrienden en vriendinnen!

Dank voor jullie lieve kerstwensen! Vanuit het mooie Bolivia willen wij jullie ook allemaal een hele gezellige kerst toewensen en natuurlijk alvast de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar!!

Liefs, Martijn & Joop

Het is nu één uur in de middag en ik zit nu in een internetcafe (met snel internet!!) in Potosi. Vannacht rond half twee ben ik hier aangekomen met de bus uit Uyuni, eindpunt van mijn geweldige driedaagse tour (daarover later meer). ´s Ochtends voordat we met de jeep vertrokken had ik de travel agencia gevraagd om alvast een buskaartje voor me te kopen, want de bussen uit Uyuni schijnen nogal vaak vol te zitten. Dus gisterenmi8ddag (zondag) ging ik met mn backpack naar de terminal (busstation). Ik zag al wat touringcars staan. In Bolivia kennen ze het (semi-)cama systeem uit Argentinie volgens mij niet dus het zijn meer bussen zoals wij die gewend zijn. Even zoeken naar mijn bus van empreza Diana Tours. Joop schreef al over een veel te kleine, oude en bloedhete bus waarmee we door de Quebrada de Humahuaca reden, nou dat was een luxe touringcar! Ik zag dit soort busjes al tijdens mijn tour over de bergen scheuren. Het was een klein mini-busje met plaats voor ongeveer 20 personen..

Er stonden al wat mensen buiten te wachten met hun bagage. Een paar andere reizigers met hun backpack en verder locals met weet ik niet hoeveel troep. Kleding, huishoudelijke apparatuur, eten en weet ik wat meer. Ik zocht naar het bagageruim maar dat was er niet. Ah een rek op het dak! Snel ff mijn regenhoes over mn backpack en snel afgegeven zodat ie mooi onder op het rek lag. De jongens die alles het dak op tilden zullen vandaag wel last hebben van hun rug gezien de mega pakketten die op het dak onder het zeil verdwenen. Toen mochen we de bus in. Even zoeken naar asiento 13. Een stoel aan het raam... Dat ga ik toch echt geen zes uur uithouden... Zelf met mn knieeen in mn nek pas ik daar niet tussen. Aan het gangpad zat een meneer, dus ik vroeg of hij wilde wisselen van plaats. In eerste instantie niet maar toen ik hem mijn stelten liet zien keek hij een beetje meewarig en stemde gelukkig toe. Iedereen in de bus en off we go! Mijn buurman woonde in Potosi en werkte in de mijnen in de omgeving van Uyuni. Dit was de slechtste busmaatschappij volgens hem, veel pech enzo... Verder gezellig een beetje over Bolivia en Holanda zitten kletsen. Goed voor mijn matige spaans!

Aangezien ik ´s ochtends al om 4:30 uur op was wilde ik wel wat slapen tijdens deze zes a zeven uur durende rit. Het werd al snel donker dus ik parkeerde mn benen in het gangpad en deed mn stoel naar achteren (wat de kerel voor mij later helaas ook deed...). De bus maakte door de hobbellige weg over de bergen alleen zo een herrie... De muziek van de Bee Gees en Abba die ze hadden opgezet werd vollledig overstemd. Het leek alsof de ramen ieder moment zouden springen, de wielen spontaan zouden loslaten, de motor zou opstijgen en de as piepend in 2-en zou breken. Miauw! Miauw??? Oh mijn achterbuurvrouw had haar kat in een boodschappentas meegenomen. Gezellig! Gelukkig bleef het bij een paar keer miauw. Denk dat het beest zichzelf niet meer hoorde en het miauwen maar opgaf. Onderweg een paar keer gestopt om wat locals te laten instappen. Stoelen waren bezet, geen probleem. Eén had een zak bij zich waar hij op ging zitten in het gangpad en de ander ging liggen op het gangpad. Na drie uur rijden hadden we een korte stop. Even de benen strekken en met Amerikaanse gozer staan ouwehoeren. De laatste drie uur ben ik coma geraakt en werd pas om 1:30 uur in de hoogste stad van de wereld wakker. Met de taxi naar het hostel en heerlijk verder geslapen in mijn grote bed!

Was werkelijk een fantastische busrit!

Hoi,

Even een kort verhaal over onze eerste uren met de huurauto...

In de regio Tucuman tot en met Jujuy zijn zoveel dingen te zien dat je er met de bus (als je het ook echt wilt zien) wel 2 of 3 weken over kan doen. Dat kost net zoveel geld dus als een auto huren en als je een auto huurt kun je het ook nog eens in veel kortere tijd zien omdat je niet overal en nergens hoeft te wachten op bussen.
De keus was dus snel gemaakt om een auto te huren voor 7 dagen.
We hadden eerst bij Avis geboekt maar later kwamen we een ander verhuurbedrijf tegen die een grotere auto had en we daar een dag extra konden voor hetzelfde geld!

Martijn had al in zijn blog verteld dat de ochtend dat we de auto gingen huren de straten in Tucuman meer op rivieren leken. Het kwam met bakken naar beneden wat geweldig was want het water stond kuit hoog op straat
Maar ja, om de auto op te halen en dan door de regen de stad uit rijden is geen feest...
Maar goed, auto opgehaald, de garage uitgereden en Martijn zou eerst rijden. Zitten we in de auto druk te praten, of het allemaal wel heel blijft en dat ik altijd een beetje gek wordt in de stad omdat ze hier als idioten rijden... ach het zal wel goed komen!
En na 2,5 blokken rijden (250 meter) nadat we de garage van het verhuurbedrijf uitrijden knalt er een fucking bus tegen de achterkant aan!! En we stonden nota bene stil voor het stoplicht! De hele achterkant in de prak natuurlijk maar met ons gelukkig niets aan de hand. Wel heel erg balen, want wat nu?? De regen komt echt met bakken naar beneden zetten, de straat staat 40 cm onder water, het is een grote chaos omdat iedereen de straat uit wil, die kolere bus wil in eerste instantie gewoon verder rijden (maar Martijn heeft de auto ervoor gepleurd), alles en iedereen begint achetr ons te toeteren als gekken,...we zijn nog niet eens aan het idee gewend dat we een auto hebben en hij zit al in elkaar...FUCK!
Maar ja, je moet wat en Martijn spreekt weinig spaans dus ik maar de auto uit naar de buschauffeur om de boel te regelen. De bus staat achter de auto maar tegen de tijd dat ik, al wadend over straat, aankom bij de bus begin ik al flink nat te worden. Ik snel de bus in om die motherfucker zijn gegevens te krijgen, zit de bus ook nog eens helemaal vol! Hallo allemaal.. hehe...
Die zakkenwasser heeft geen papieren bij zich om eea op te schrijven, geeft ie me op een klein verfrommeld stukje papier zijn naam. Eikel! Ik terug naar de auto om formulieren te halen en de auto en de bus van de weg te halen en verderop te parkeren. Dat doen we snel, mijn schoenen en broek zijn inmiddels doornat, mijn andere kleding kan nog net een bui redden...
Snel autopapieren meegenomen en terug naar de bus gerend die inmiddels 100 meter verderop staat...leuk!! Uiteraard moet ik nog een keer terug voor onze rijbewijzen dus tegen de tijd dat ik alle gegevens van die vent had en hij die van ons was ik tot mijn onderbroek zeik en zeiknat... Echt geweldig zo´n carcrash!

De rest van de dag zijn we bezig geweest met bezoekjes aan de busmaatschappij, het verhuurbedrijf, de politie voor een verklaring [we moesten 7 pèsos betalen voor voor een op de typemachine gemaakte verklaring op carbonpapier ] en daarna wachten op een nieuwe auto om te crashen!! Een heel gedoe nog wat net nadat we de busmaatschappij hebben bezocht rijden we een straat in waar het kruispunt verderop helemaal onder water staat! Dat zouden prachtige foto´s geweest zijn ware het niet dat we helemaal niets bij ons hadden omdat we alleen maar even de auto´s zouden ophalen! Op het kruispunt staan de auto´s allemaal kriskras door lekaar omdat ze door het water gewoon het kruispunt op zijn gedreven Hilarisch!!

Gelukkig rijden wij het kruispunt wel gewoon over zonder weer geraakt te worden.
Om half 6 ´s avonds rijden we voor de tweede keer met een andere GOL de garage van het verhuurbedrijf uit...
Afgelopen woensdag hebben we de auto btw zonder schade, maar wel heel erg vies weer ingeleverd.

Hier zie je de, werkelijk schokkende foto´s, van de schade (het is een wonder dat we zelf heelhuids uit het wrak zijn gekomen) aan onze auto.

Als de verzekering van TESA, de busmaatschappij, niet betaald gaat het ons 468 Pesos kosten, ongeveer 125 eu...

Groetjes,

Joop